Köşe Yazıları

...

Milli Eğitim bakanlığının daha önce 11 Haziran 2010 tarihinde yayınlanacağını duyurduğu Sözleşmeli öğretmenlerin özür durumuna ...

Gündemin hızından başımız dönerken odağımızı kaybettik.
Sağımızdan solumuzdan geçen haber sağanağı altında aptallaştık. Her enkaz bir yağma yeridir. Kalemize yediğimiz goller böyle zamanlarda atılır. Toz, dumana karışmışken, kalleşçesine…

Biz darbe iddiaları, Ermeni soykırım masalları, deprem, İMF, Anayasa değişikliği, işsizlik oranı falan derken ıskaladığımız olayları herhangi bir arama motoruna bakmadan aklımda kaldığı gibi sıralayayım;

YÖK katsayıya yine ayar çekti. Sınava çeyrek kala yapılan bu son değişikliğe göre alana göre 8-10 soruluk bir farkla meslek liseliler düz liselilere her alanda rakip olacak. Tüm nesil dershaneci olunca başımız göğe erecek, Danıştay yine itiraz ederse bu yıl Üniversite sınavı olamayacak!
...

SAYIN ÇUBUKÇU SINIF YÖNETİMİNDEN KALIR MI GEÇER Mİ?

Nedir sınıf yönetimi? Geleneksel eğitim anlayışında nasıldır, yeni eğitim anlayışında nasıl? Yoksa hiçbir şey değişmedi mi?

Sınıf yönetimi; geleneksel program anlayışında, öğretmen otoritesinin hakim olduğu, sıkı disipline dayanan bir öğrenme ortamıdır. Bu anlayışa göre sınıfta tek söz sahibi öğretmendir, o ne derse o olur, öğrencinin söz söylemeye, eleştirmeye, düşünmeye hakkı yoktur kaldı ki ses çıkarsın bakalım…
...

Öğretmen olmak,olabilmek,olmak için calısmak,mesleğin hakkını verebilmek....Bunları belki öğrencilerınızle bırlıkteyken anlamazsınız ama ama onlar elınızden kayıp gıttığınde ,ardınıza donup baktığınızda onların bırseyler yaptığını duyduğumuzda,görduğumuzde anlarsınız bunu...emeğinin karsılığını almanın değeri paha biçilemez...
...

Evet, benim neyime yüksek lisans… Yaptık bir hata…A.İ.B.Ü. sınıf öğretmenliği bölümünden mezun olduğum 2004 yılında düştüm bu gaflete… Nerden bilebilirdim ki öncelikle; öğretmenliğimin bile önüne geçen “sözleşmeli” sıfatından kurtulmam gerektiğini. Nerden bilebilirdim ki önce “öğretmen” olmam gerektiğini… Cehalet işte… Kendini bilmezlik.

Üniversite yıllarımda sanıyordum ki okul bitecek, mezun olacağım ve tayın olduğum şehirde yepyeni bir hayata atılacağım. Evet, her şey bu kadar kolaydı, basitti işte. Meğer hayat benim sandığım kadar kolay değilmiş. Nerden bilebilirdim ki… Umutlarımdı işte… ÖSS”yi kazanmak, 4 yıl üniversite eğitimi almak, fakülteyi iyi derece ile bitirmek yeterli değilmiş meğerse…

...

...